Hoe we balans tussen leefbaarheid en sfeer bij muziekfestivals bewaken

Evenementen brengen sfeer en cultuur naar de regio. Tegelijkertijd vraagt livemuziek om een zorgvuldige omgang met geluid voor omwonenden. Wij spelen hierin een rol. Dit artikel legt uit wat er allemaal bij komt kijken, wat voor evenementen er zijn en hoe een geluidspecialist te werk gaat.

De burgemeester is eindverantwoordelijk voor de openbare orde, ook bij evenementen binnen de gemeente. Dit betekent dat de gemeente beleidsregels heeft opgesteld voor geluid bij muziekactiviteiten. Deze regels zijn opgenomen in de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) of in een andere gemeentelijke verordening. In hoofdlijnen werken wij en gemeenten met de volgende indeling in categorieën voor muziekgeluid.

1) Evenementen zonder elektronisch versterkt geluid

De eerste categorie is de reguliere activiteit die binnen de standaardgeluidsnormen van de APV past. Denk hierbij aan een piano-optreden in een muziektent. Bij dit soort situaties hoeft er geen geluidspecialist op locatie aanwezig te zijn als het evenement plaatsvindt. De specialist toetst de aanvraag vooraf onder andere aan de hand van het muziekkarakter, en de geluidsregels. Dit geeft direct duidelijkheid aan de initiatiefnemer. Daarnaast weten omwonenden dat het geluidsniveau in hun wijk nauwelijks tot geen hinder zal veroorzaken.

2) Een liveband in de kroeg: de meldingsplicht

De tweede categorie is een ‘incidentele festiviteit’, zoals een optreden van een band in een café of een besloten feest. Omdat het geluid buiten de kroeg tijdens het optreden hoorbaar is voor de omgeving, maakt de ondernemer gebruik van een meldingsregeling op grond van de APV. De gemeente staat deze activiteiten toe voor een beperkt aantal dagen per jaar.

Bij zo’n melding kijken we mee en adviseren we het bevoegd gezag over de randvoorwaarden en de begin- en eindtijden. Soms voert een geluidspecialist in opdracht van de gemeente controles uit tijdens een optreden. Deze werkwijze zorgt voor een helder evenwicht: initiatiefnemers kunnen incidenteel iets extra’s organiseren, terwijl omwonenden vooraf weten wanneer de rust weer terugkeert.

3) Het grote muziekfestival: de vergunningplicht

De derde categorie is het vergunningplichtige buitenevenement, zoals een festival. Omdat muziekgeluid vanwege het specifieke karakter als extra hinderlijk wordt ervaren, geldt er wettelijk een strafcorrectie (toeslag) van 10 dB. Als de muziek op het beoordelingspunt herkenbaar is als muziekgeluid, wordt deze 10 dB opgeteld bij het gemeten geluidsniveau.

Het geluid van een popconcert kan hierdoor in de praktijk nooit voldoen aan de standaardnormen, tenzij de dichtstbijzijnde woningen op zeer grote afstand liggen. De gemeente verleent daarom voor deze specifieke festiviteiten een evenementenvergunning met daarin verruimde geluidsnormen.

Bij grote evenementen waarbij woningen dichtbij staan, is live monitoring bij de gevel van omwonenden noodzakelijk. De geluidspecialist beoordeelt vooraf het akoestisch rapport en volgt tijdens het festival de data van een live meetmast bij de dichtstbijzijnde woningen.

Zodra de decibels over de grens dreigen te gaan, zoekt de geluidspecialist direct contact met de geluidscoördinator of de geluidstechnici bij de mengtafel om het volume in goed overleg te laten corrigeren. Deze aanpak biedt inwoners de zekerheid dat een onafhankelijke expert de verruimde geluidsnormen bewaakt en eventuele klachten direct controleerbaar maakt. Organisatoren weten hierdoor precies welke ruimte zij hebben om het festival binnen de regels te laten slagen.

En belangrijk: meten is weten, maar dat werkt twee kanten op. Wanneer omwonenden een klacht melden, kunnen we direct controleren of er daadwerkelijk sprake is van een overschrijding. Soms blijkt uit de metingen juist dat een evenement binnen de afgesproken normen blijft. Niet iedereen ervaart geluid immers hetzelfde.